Bezpieczeństwo IT

w branży finansowej

Rozwiązania klasy Identity and Access Management oraz Privileged Access Management stanowią fundament bezpieczeństwa w sektorze finansowym, gdzie tożsamość jest głównym wektorem ataku.

Umożliwiają centralne zarządzanie dostępem do systemów, kontrolę kont uprzywilejowanych oraz wdrożenie modelu Just-in-Time.

Ograniczają ryzyko przejęcia kont, nadużyć oraz nieautoryzowanego dostępu do systemów transakcyjnych i danych klientów.

Model Zero Trust Network Access eliminuje implicit trust i wymusza weryfikację każdej próby dostępu niezależnie od lokalizacji użytkownika czy systemu.

Jest szczególnie istotny w kontekście pracy zdalnej, gdzie tradycyjne modele oparte na VPN nie zapewniają wystarczającego poziomu bezpieczeństwa.

Pozwala ograniczyć ryzyko nieautoryzowanego dostępu oraz lateral movement w infrastrukturze.

Rozwiązania Endpoint Detection and Response oraz Extended Detection and Response monitorują aktywność na stacjach roboczych, serwerach oraz systemach krytycznych.

Wykrywają złośliwe oprogramowanie, próby eskalacji uprawnień oraz nietypowe zachowania użytkowników.

Stanowią kluczową warstwę ochrony przed ransomware.

Network Detection and Response zapewnia pełną widoczność komunikacji w sieci, zarówno w środowiskach on-premise, jak i chmurowych.

Umożliwia wykrywanie anomalii, podejrzanych połączeń oraz nieautoryzowanego ruchu pomiędzy systemami, co jest kluczowe w złożonych środowiskach multi-cloud i integracjach z partnerami.

Rozwiązania Data Loss Prevention identyfikują, klasyfikują i chronią dane wrażliwe, takie jak dane klientów, informacje finansowe czy dane transakcyjne.

Zapobiegają ich wyciekowi, co ma kluczowe znaczenie dla zgodności regulacyjnej i utrzymania zaufania klientów.

Rozwiązania do ochrony API monitorują i zabezpieczają interfejsy wykorzystywane w bankowości cyfrowej oraz integracjach z fintechami i partnerami.

Chronią przed atakami takimi jak:

• nieautoryzowany dostęp
• nadużycia API
• manipulacja danymi

Stanowią kluczowy element bezpieczeństwa w modelu open banking i ekosystemach cyfrowych.

Ataki DDoS mogą prowadzić do niedostępności bankowości online, systemów transakcyjnych oraz usług cyfrowych.

Rozwiązania anty-DDoS analizują ruch sieciowy i filtrują złośliwe zapytania, zapewniając ciągłość działania usług oraz stabilność operacyjną instytucji finansowej.

Kluczową rolę w ochronie aplikacji finansowych odgrywają również rozwiązania klasy WAF (Web Application Firewall), które zabezpieczają aplikacje webowe i API przed próbami wykorzystania podatności, atakami typu SQL Injection, XSS czy próbami przejęcia sesji użytkowników. W sektorze finansowym, gdzie bankowość elektroniczna, aplikacje mobilne oraz usługi online stanowią podstawowy kanał obsługi klientów, WAF jest istotnym elementem zapewnienia dostępności i bezpieczeństwa usług cyfrowych.

Stałe monitorowanie środowiska IT, analiza zdarzeń oraz szybkie reagowanie na incydenty są kluczowe w ograniczaniu skutków ataków.

Nowoczesne centra operacji bezpieczeństwa (SOC) wykorzystują automatyzację i analitykę do wykrywania anomalii, korelowania zdarzeń oraz skracania czasu reakcji na incydenty.

Instytucje finansowe muszą być przygotowane nie tylko na wykrycie ataku, ale również na jego skutki.

Procesy obejmują:

• scenariusze reagowania na incydenty
• plany ciągłości działania i odtwarzania
• testy odporności operacyjnej

Zapewniają utrzymanie kluczowych usług nawet w przypadku poważnego incydentu.

CTI dostarcza informacji o aktualnych zagrożeniach, kampaniach ataków oraz technikach wykorzystywanych przez cyberprzestępców.

Proces obejmuje:

• zbieranie i analizę danych o zagrożeniach

• identyfikację grup atakujących i ich metod

• dostarczanie kontekstu dla analityków

Pozwala lepiej przygotować organizację na ataki ukierunkowane na sektor finansowy oraz szybciej reagować na nowe scenariusze zagrożeń.

Threat hunting polega na aktywnym poszukiwaniu ukrytych zagrożeń, które nie zostały wykryte przez standardowe mechanizmy bezpieczeństwa.

Proces ten opiera się na analizie anomalii, hipotezach dotyczących możliwych scenariuszy ataku oraz wiedzy o aktualnych technikach stosowanych przez cyberprzestępców.

Pozwala identyfikować zaawansowane ataki, w tym te wykorzystujące przejęte tożsamości lub legalne narzędzia systemowe.

Detection engineering koncentruje się na projektowaniu, testowaniu i ciągłym doskonaleniu reguł detekcji.

Obejmuje:

• tworzenie use case’ów detekcyjnych
• mapowanie zagrożeń (np. MITRE ATT&CK)
• testowanie skuteczności detekcji

Dzięki temu organizacja jest w stanie wykrywać nowe techniki ataków, w tym te wykorzystujące AI lub nietypowe ścieżki dostępu (API, tożsamości, dostawcy).

Regularna weryfikacja uprawnień, wdrożenie zasady least privilege oraz kontrola dostępu do systemów krytycznych ograniczają ryzyko przejęcia kont i nadużyć.

Procesy obejmują cykliczne przeglądy dostępów, zarządzanie kontami uprzywilejowanymi oraz wdrożenie modeli Just-in-Time i Zero Trust.

Instytucje finansowe są silnie uzależnione od dostawców technologii, usług IT oraz partnerów biznesowych, którzy często posiadają bezpośredni dostęp do systemów lub integrują się poprzez API. Każde takie połączenie zwiększa powierzchnię ataku, dlatego kluczowe jest kompleksowe podejście obejmujące zarówno ocenę ryzyka dostawców, jak i kontrolę ich dostępu.

Proces obejmuje:

• ocenę bezpieczeństwa dostawców przed rozpoczęciem współpracy
• regularne audyty i weryfikację zgodności
• ciągłe monitorowanie ryzyka i ekspozycji zewnętrznej
• kontrolę i ograniczanie dostępu zewnętrznego
• nadawanie uprawnień zgodnie z zasadą least privilege
• monitorowanie aktywności dostawców i integracji

Takie podejście pozwala ograniczyć ryzyko ataków pośrednich oraz wykorzystania dostawców jako punktu wejścia do organizacji, chroniąc nie tylko pojedynczą instytucję, ale cały ekosystem finansowy.

Regularne skanowanie podatności, testy penetracyjne oraz analiza konfiguracji systemów pozwalają identyfikować słabe punkty zanim zostaną wykorzystane przez atakujących. Ponadto zarządzanie podatnościami to nie tylko ich skanowanie, ale również aktywne i bezzwłoczne patchowanie (aktualizowanie systemów).

Proces ten powinien obejmować zarówno systemy wewnętrzne, jak i aplikacje udostępniane klientom oraz partnerom.

Wraz z rosnącym wykorzystaniem AI w sektorze finansowym pojawia się potrzeba kontrolowania sposobu jej użycia.

Procesy obejmują:

• zarządzanie dostępem do modeli i danych,
• kontrolę wykorzystania AI przez pracowników i dostawców,
• identyfikację ryzyka związanego z AI (np. shadow AI),
• monitoring działań agentów AI i non-human identities,
• zabezpieczenie integracji z modelami językowymi i usługami AI.

Coraz więcej banków wykorzystuje również własne aplikacje oparte na AI, takie jak chatboty, voiceboty, asystenci klienta czy systemy automatyzujące obsługę procesów i komunikację z użytkownikami. Rozwiązania te przetwarzają często wrażliwe dane finansowe oraz posiadają integracje z systemami transakcyjnymi i backendowymi, dlatego ich bezpieczeństwo staje się krytyczne z punktu widzenia ciągłości działania, ochrony danych i reputacji organizacji.

Brak odpowiedniej kontroli nad aplikacjami AI może prowadzić do:

• wycieku danych do modeli AI,
• manipulacji odpowiedziami chatbotów,
• nadużyć związanych z automatyzacją procesów,
• wykorzystania AI jako nowego wektora ataku.

Procesy AI governance i AI security pozwalają bezpiecznie wdrażać nowe technologie bez zwiększania powierzchni ataku oraz utraty kontroli nad danymi i dostępami.

Dane finansowe należą do najbardziej wrażliwych informacji przetwarzanych przez organizacje.

Procesy obejmują:

• klasyfikację danych
• kontrolę dostępu do informacji
• monitorowanie przepływu danych

Pozwalają ograniczyć ryzyko wycieku oraz spełnić wymagania regulacyjne.

Third-Party Posture Management (TPPM) pozwala na ciągłą ocenę i monitorowanie poziomu bezpieczeństwa dostawców oraz ryzyka związanego z łańcuchem dostaw. Proces obejmuje m.in. analizę ekspozycji zewnętrznej partnerów, identyfikację podatności, monitoring wycieków danych i credentiali, ocenę stosowanych zabezpieczeń oraz kontrolę dostępu dostawców do systemów organizacji.

Rozwiązania TPPM umożliwiają również bieżące wykrywanie zmian poziomu ryzyka dostawców oraz szybką identyfikację incydentów mogących wpływać na bezpieczeństwo organizacji i ciągłość działania usług. Ma to szczególne znaczenie w sektorze finansowym, gdzie regulacje takie jak DORA czy NIS2 wymagają aktywnego zarządzania ryzykiem stron trzecich oraz bezpieczeństwem łańcucha dostaw.